ก่อนอื่นต้องขอโทษทุกๆ คนอย่างแรงเลยที่ไม่ได้อัพมาชาติกว่าๆ เนื่องจากสอบปลายภาค ปิดเทอมแล้วก็ต้องเรียนพิเศษ (ฝรั่งเศส+ไทย+สังคม ไอ้สองวิชาหลังนี่กินเวลาชะมัด แต่แม่ให้ไปเลยต้องแสร้งเป็นเด็กดี ทั้งๆ ที่จริงๆ อ่านแต่y) ขอโทษจริงๆ น้าค้าาา

วันนี้เรื่องที่จะมาแนะนำก็คือเรื่องสำคัญในการแต่งกลอน นั่นก็คือ ทำยังไงไม่ให้กลอนของเราเป็นแค่ข้อความธรรมดาๆ ที่มีสัมผัส และนั่นก็คือ... (กรุณาทำซาวน์เอฟเฟคประกอบเอง) การใช้โวหารภาพพจน์ (figure of speech) แบบต่างๆ นั่นเอง
อ่านมาถึงตรงนี้หลายคนอาจจะรู้สึกคุ้นๆ บางคนอาจยังงงๆ อยู่ว่ามันเป็นยังไง จะบอกให้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่อาจารย์สอนภาษาไทยเค้าสอนตอนที่เพื่อนๆ หลับอยู่นั่นแหละ ส่วนอาจารย์ภาษาอังกฤษสอนมั้ยไม่รู้รู้แต่ข้อสอบเอนท์ภาษาอังกฤษแอบออกอยู่สองสามข้อ (ไม่บรรจุในหลักสูตรตอนสอน แต่ตอนออกข้อสอบดันออกว่ะ ==" นี่แหละน้า ระบบการศึกษาไทย จะไม่ให้เด็กไป(ตะ)กวดวิชาได้ไง เมื่อก่อนเราแอนตี้มากสถาบันพวกนี้ แต่สุดท้ายก็ไปเรียนเอง เฮ้อ ต่อไปเด็กบ้านเราคงกวดวิชาสุขศึกษากับพละกันด้วยมั้ง) เพราะฉะนั้น ถ้าตั้งใจอ่านของโคลเวอร์ดีๆ นอกจากจะช่วยในการแต่งกลอนแล้ว ยังมีโอกาสเอนท์ติดนะเพื่อนๆ (โฆษณาเข้าปาย ทำอย่างกะพวกขายตรง)

จริงๆ แล้วภาพพจน์มีหลายอย่างมา ลองหาข้อมูลในเน็ตของฝรั่งนี่แทบม่อง (แทบม่องเป็นภาพพจน์แบบไหนใครบอกได้เอ่ย ถ้ายังบอกไม่ได้ก็ดี เพราะอ่านจบแล้วเดี๋ยวก็บอกได้เอง) แต่ที่คิดว่าควรรู้จริงๆ ก็คืออันที่เรียนในชั่วโมงภาษาไทย ไม่กี่อันหรอก อย่าเพิ่งเบื่อ โคลเวอร์สัญญาจะไม่ทำให้เพื่อนๆ หลับแล้วกัน แล้วเวลาอ่าน ถ้าจะอ่านเอาไปสอบก็ตั้งใจอ่านนิดนึง แต่ถ้าอ่านเอาไว้แต่กลอนก็อ่านผ่านๆ พอให้รู้ก็พอ พวกนี้ไม่มีกฎตายตัวหรอกพอเอาเข้าจริงๆ

อันแรกเลย มันคือ "Simile" และ "Metaphor" แปลไทยมันคือ "อุปมา" และ "อุปลักษณ์" ใช่แล้ว การเปรียบเทียบ เช่น ถ้าโคลจะชมใครว่าสวย น่ารัก นิสัยดี ควรค่าแก่การชื่นชมและความรัก (เอ่อ คนที่โคลเวอร์พูดถึงเค้ามีแฟนไปแล้วนะโคลเอ๋ย อย่าเพ้อเลย) โคลอาจจะใช้อุปมาบอกว่า "เธอนี่เหมือนนางฟ้าของชีวิตเราเลย" หรือใช้อุปลักษณ์บอกว่า "เธอเป็นนางฟ้าที่ลงมาโปรดปีศาจอย่างเรา" (เธอเป็นนางฟ้าไง เธอเลยได้แต่ลงมาโปรด ไม่สามารถเป็นของเราได้ T_T)
มาดูกันทีละประโยคดีกว่า สำหรับประโยคอุปมา "เธอนี่เหมือนนางฟ้าของชีวิตเราเลย" คีย์เวิร์ดของมันอยู่ที่คำว่า เหมือน อุปมาจะไม่เปรียบตรงๆ แต่จะบอกว่าเป็นเหมือนอะไร คำที่มักเจอก็เช่น ดั่ง ประดุจ ฯลฯ (แต่เราคงไม่ต้องใช้เวอร์ขนาดนั้นเนอะ)
ส่วนประโยคอุปลักษณ์ "เธอเป็นนางฟ้าที่ลงมาโปรดปีศาจอย่างเรา" คีย์เวิร์ดของมันคือคำว่า เป็น อุปลักษณ์จะตรงกว่า เพราะเปรียบจะๆ ว่าคืออะไร เป็นอะไร อ้อ แล้วประโยคนี้ยังมีอีกอัน คือ "ปีศาจอย่างเรา" อันนี้ไม่มีคีย์เวิร์ดก็จริง แต่บอกตรงๆ ว่าเราคือปีศาจ มันก็เป็นอุปลักษณ์ได้
การใช้สองอย่างนี้ต้องระวังสุดๆ เลยเพราะการเปรียบเทียบของแต่ละอย่างมันก็ให้ความรู้สึกคนละแบบ เช่น ดำเหมือนนกกา ยังไงก็ดูเท่กว่าดำเหมือนถ่าน เคยเห็นคนเปรียบเทียบว่า "ฟันส่องสว่างเหมือนสปอตไลท์" เอ อย่างนี้มันน่ากลัวนะ ยิงฟันมาทีสว่างจนแสบตาสาวๆ คงไม่ชอบมั้ง

อันต่อไปคงจะเป็น "Personification" คนไทยขยันตั้งชื่อ เลยเรียกมันสามอย่างเลยคือ "บุคคลวัต" "บุคคลาธิษฐาน" และ "บุคคลสมมติ" เรียกให้ยุ่งยาก แต่จริงๆ ก็คือการให้สิ่งที่ไม่ใช่คนทำกริยาแบบคน ที่เห็นบ่อยๆ ก็เช่น "ท้องฟ้าร่ำไห้" "ใบไม้เต้นระบำ" หรือตัวอย่างที่คนไม่ค่อยใช้เช่น "ก้อนเมฆถือปืนสาดกระสุนใส่คนที่อยู่ข้างล่างจนเปียกปอน" (แปลไทยคือฝนตก) ก็ยังเป็นบุคคลวัตอยู่ เพราะในความเป็นจริง มีแต่คนเท่านั้นแหละที่ถือปืนกราดยิงคน ก้อนเมฆเค้าไม่ทำกัน แต่ในข้อความนี้เรายัดเยียดความเป็นมนุษย์ให้ก้อนเมฆไง

อันดับต่อไป ขอเสนอ "Hyperbole" อันนี้แปลไทยได้สองอัน คือ "อติพจน์" และ "อวพจน์" แปลไทยเป็นไทยก็คือ "พูดขยายความจริงจนเวอร์" กับ "พูดต่ำกว่าความจริงจนเวอร์" นั่นแหละ โวหารนี้น่าหมั่นไส้ที่สุดในความคิดโคลเวอร์ น่าหมั่นไส้ยังไงมาดูตัวอย่างกันดีกว่า
อติพจน์ - "ฉันจะรักเธอจนฟ้าดินสลาย" (เอาให้รอดปีนี้ก่อนเหอะมึง พูดอย่างกับจะทำได้) "อ่านหนังสือสอบจนสมองจะหยุดทำงานแล้ว" (โธ่ ไอ้เวอร์ แค่อ่านหนังสือสอบไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง)
อวพจน์ - "รออึดใจเดี๋ยวนะเพื่อน" (เออๆ อึดใจเดียวบ้านแกสามชั่วโมงเหรอ) "โคลเวอร์นี่สมองเท่าขี้มด" (ไม่ด่าขี้แบคทีเรียเลยล่ะ)
ดูจากตัวอย่าง (น่ารักๆ ทั้งนั้นเลย) จะเห็นได้ว่าเราโรคจิต เอ๊ย เห็นได้ว่าอติพจน์คือการพูดเกินจริง แล้วอวพจน์คือการพูดต่ำกว่าความจริงนั่นเอง เวลาแต่งกลอน อันนี้เห็นกวีเอามาใช้บ่อยๆ เช่น "แม้ม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน" แต่ถ้าถามเรา เราไม่ค่อยชอบ เพราะอย่างที่บอก มันน่าหมั่นไส้น่ะ

เอาล่ะ ตอนนี้แค่นี้ก่อน แล้วจะต่อใน entry หน้านะ คราวหน้าจะมีตัวอย่างการเอามาใช้จริงๆ ด้วยล่ะ